95 lat „królowej sportu” - 10

Sprintem w nowy wiek

W wiek XXI małopolska lekkoatletyka weszła z wielką gwiazdą światowego formatu w swych szeregach – Robertem Korzeniowskim. Chodziarz krakowskiego Wawelu 4-krotnie został mistrzem olimpijskim, 3 razy mistrzem świata i 2 razy mistrzem Europy. Swoją karierę zakończył w 2004 roku.

W tym czasie mocną grupę lekkoatletów w małopolskim regionie stanowili biegacze, szczególnie sprinterzy z AZS AWF Kraków oraz Wawelu. W 1998 roku coraz głośniej było o młodym biegaczu z akademickiego klubu, 200-metrowcu Marcinie Urbasiu. Swe pierwsze sportowe kroki stawiał pod okiem trener Ewy Ślusarczyk w SKS Kusy, potem przeszedł do AZS AWF w ręce trenera Lecha Salamonowicza. Sprinter awansował do kadry narodowej i miał pełne szansę występu w mistrzostwach Europy w Budapeszcie. Niestety, kontuzja uniemożliwiła mu start, z trybun oglądał jak jego koledzy wywalczyli w stolicy Węgier w biegu sztafetowym 4x100 m brązowy medal. Za rok talent Urbasia eksplodował i usłyszała o nim cała sportowa Polska. Podczas mistrzostw świata w Sewilli uzyskał w półfinale na 200 m rewelacyjny czas 19,98 s. Jako pierwszy Polak i drugi białoskóry sprinter w historii pokonał na tym dystansie barierę 20 sekund. Ten rekord Polski trwa już 19 lat i nikt na razie w kraju nie zbliżył się do wyniku Urbasia. W finale w Sewilli krakowianin był 5.

 

Marcin Urbaś w 2002 roku (w tym sezonie był chwilowo zawodnikiem Warszawianki) dostąpił we Wiedniu zaszczytu zostania halowym mistrzem Europy na 200 m, 3 lata potem w Madrycie był 3. Został w 2001 roku w Pekinie mistrzem Uniwersjady. W 2002 roku doczekał się brązowego medalu w polskiej sztafecie na ME w Monachium. Dwukrotny olimpijczyk, zdobył 15 indywidualnych medali MP. Znany był z wielu talentów, pisał teksty piosenek w języku angielskim, zajmował się muzyką, występował jako wokalista. Obecnie mieszka w Poznaniu.

Kolegą z bieżni i reprezentacji Urbasia był sprinter Marcin Nowak. Do Krakowa przybył na studia ze Stalowej Woli. Na ME w Budapeszcie w 1998 roku wywalczył brązowy medal w sztafecie 4x100 m. Za 4 lata na ME w Monachium w sztafecie miał srebro. Zawodnik AZS AWF był dwukrotnym olimpijczykiem, w sztafecie zajął 8. miejsce w Sydney. Biegał w finałach w sprinterskich sztafetach podczas MŚ. Ma też tytuł młodzieżowego wicemistrza Europy na 100 m. Został pracownikiem naukowym na AWF, także trenerem i działaczem. Niedawno doktoryzował się na swej uczelni. Niedawno powołano Marcina Nowaka na stanowisko dyrektora w Ministerstwie Sportu i Turystyki.

W ślady Urbasia i Nowaka pobiegł już w XXI wieku sprinter Wawelu, potem AZS AWF, podopieczny trenera Piotra Bory Dariusz Kuć. Brylował w Polsce na 100 m, był podporą sztafety. Jako senior 10 razy mistrz Polski w sprintach. Dwukrotny olimpijczyk. Od kilku lat reprezentuje barwy bydgoskiego Zawiszy.

Gwiazdą krakowskiej lekkoatletyki była na przełomie wieków biegaczka Wioletta Frankiewicz (AZS AWF). Do Krakowa przyjechała w młodym wieku z Polski centralnej. Na swe sukcesy pracowała pod Wawelem z trenerem Zbigniewem Królem. Wybiła się na czoło biegów w Polsce, na dystansach 800 i 1500 m, z powodzeniem walczyła też na 3000 i 5000 m. Była 14-krotną mistrzynią kraju. Często zapraszana na mityngi prestiżowej Diamentowej Ligi. Trener Król zainteresował biegaczkę nową konkurencją lekkoatletyczną dla kobiet, był to bieg przeszkodowy na 3000 m. Na tym dystansie krakowianka odniosła życiowy sukces – na mistrzostwach Europy w Goeteborgu w 2006 roku sięgnęła po brązowy medal. W tymże roku pobiła na 3000 m z przeszkodami rekord Polski 9.17,15 min, aktualny do dziś. Ustanowiła rekord świata na nietypowym dystansie 2000 m z przeszkodami. Dwukrotnie występowała na olimpijskich bieżniach, w Pekinie na 3000 m z przeszkodami zajęła 7. miejsce. Jej kariera potoczyłaby się jeszcze lepiej gdyby nie seria kontuzji. One uniemożliwiały jej przez długie miesiące treningi i starty, ale zawsze przełamywała ból, pecha i wracała na bieżnie. Ostatecznie karierę sportową zakończyła przed dwoma laty. Mieszka w Krzeszowicach, pomaga młodzieży w pierwszych treningach biegowych.

Jan Otałęga